" ده... يا من از سينماي كيارستمي اصلآ لذت نمي برم"
قبل نوشت: البته كيارستمي فيلمي به اسم " زير درختان زيتون " رو هم داره....
مدتها با اين فيلم و اون عشق معركه ش زندگي كردم....
1: ديدن دوتا فيلم وسترن شاهكار پشت سرهم هيچ چيز نداشته باشه ،
حداقل حال آدم رو خوب ميكنه... كما اينكه گاه به گاه ممكنه به ذهنت هم بياره كه
پسر بعضي وقتا يه سري چيزا رو داري فراموش ميكنيا...
اين جاس كه عين اين سيلي خورده ها شوكه ميشي و انگار نه انگار كه
اين فيلمها رو بالاي 30 بار ديدي ميشيني و زل مي زني به تصوير...
2: " من يه مردم... از نسل گذشته
براي ما نه زمين معنا داره ، نه زن و نه پول "
هنري فانداي " روزي روزگاري در غرب" شخصيت كثيفيه... خيلي كثيف
اما وقتي اخراي فيلم يهو يه همچين ديالوگي رو مي شنوي ، اون وقته كه ميبيني
چرا مثلآ سرجيو لئونه يه استاده....
اين كه منفي ترين شخصيتش يه همچين جهان بيني معركه اي داره.
3: " وقتي با كسي كار ميكني ، بايد تا آخر باهاش باشي..
و گرنه مثه يه حيوون مي موني "
چه كسي به جز " سام پكين پاي " كبير ميتونه يه همچين شاهكاري رو
با همچين فرياد و اعتراض و خشونتي تو صورتمون فرياد بزنه...
پايان شاهكاري مثل اين گروه خشن رو كه با ولع ميبيني ،
دقيقآ درك ميكني چرا به پكين پاي بزرگ ميگن : " شاعر خشونت "
4: " _ خدا اين ديك كارسون رو بكشه!!
_ تو اگه جاي اون بودي چي كار مي كردي؟؟ اون قول داده!!!
_ اون به راه آهن قول داده
_ ( با خشم ) مگه فرقيم ميكنه؟؟؟؟
_ ( فرياد ) معلومه كه فرق ميكنه... مهم اينه كه آدم به كي قول ميده.."
آخ كه اين ديالوگ چقدر زيباست... چقدر بحث برانگيزه....
اصلآ هنر اين گروه خشن همينه... كه تمام ذهنيتت رو به هم ميريزه....
اين كه چي درسته...اصلآدرست كدومه....
پي نوشت: سرجيو لئونه بزرگ ميگه :
" زمان حال اهميتي ندارد... تنها خاصيتش اين است كه تبديل شود به گذشته "
9 روز ديگر... ارتش سايه ها هم به گذشته تبديل خواهد شد... و اين ارزشمند است..
پي نوشت: وقتي كه " پايك و دار و دستش " آخراي فيلم از تو يه فاحشه خونه ميان بيرون
و صورتشون داد ميزنه كه دارن ميرن كه بميرن...
رفيقشون كه بيرونه يه لبخند معركه مي زنه.... يه جورايي به مرگ... به پرواز.
هميشه آرزوم بوده يه جايي ، يه زماني...
لبخندي بزنم مثل اوني كه رفيق ويليام هولدن زد، آخر " اين گروه خشن "...
لینک ثابت
قتل در ساعت توسط علی
|
